Κυριακή, 17 Νοεμβρίου 2013

ΠΡΟΣ ΥΠΟΥΡΓΟ ΥΓΕΙΑΣ
ΥΠΟΥΡΓΟ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ
ΥΠΟΥΡΓΟ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΗΣ ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΗΣ ΚΑΙ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗΣ ΔΙΑΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ

ΘΕΜΑ: «Στροφή προς την ιδιωτικοποίηση η απόφαση για την κατάργηση των ψυχιατρικών νοσοκομείων»

Την κατάργηση των τεσσάρων ψυχιατρικών νοσοκομείων της χώρας, (Δαφνί, Δρομοκαΐτειο, ψυχιατρικό νοσοκομείο Θεσσαλονίκης και Τρίπολης) μέχρι το 2015, περιγράφει το «δεκαετές πρόγραμμα δράσεων ψυχικής υγείας Ψυχαργώς Γ (2011-2020)» και το πρόσφατο μνημόνιο συνεργασίας, μεταξύ του Επιτρόπου Απασχόλησης, Κοινωνικών Υποθέσεων και Ένταξης Lazlo Andor και του τέως υπουργού Υγείας Ανδρέα Λυκουρέντζου. Σκοπός μιας τέτοιας ενέργειας, σύμφωνα με τη μνημονιακή κυβέρνηση, είναι η «αποϊδρυματοποίηση», δηλαδή η έξοδος των χρόνιων ψυχικά πασχόντων από τα μεγάλα ψυχιατρικά νοσοκομεία, όπου παραμένουν μερικές φορές δια βίου και η μετάβασή τους σε εξωνοσοκομιακές δομές στην κοινότητα (οικογένεια, προστατευόμενα διαμερίσματα, ξενώνες, οικοτροφεία).
Ας τονισθεί πως το ψυχιατρικό νοσοκομείο Αττικής πρώην «Δαφνί», μετά το σεισμό του 1999 επισκευάστηκε και σήμερα περιλαμβάνει δέκα νεόκτιστα ανεξάρτητα ψυχιατρικά τμήματα οξέων περιστατικών, παθολογική κλινική, ακτινολογικό, μικροβιολογικό, βιοχημικό καθώς και υποστηρικτικά τμήματα διάφορων ειδικοτήτων. Το «Δαφνί» λοιπόν, αποτελεί ένα κεφάλαιο που μπορεί να προσφέρει πολλά στον τομέα της ψυχικής υγείας, αφού καλύπτει κάθε χρόνο 26.000 ψυχικά ασθενείς σε επίπεδο πρωτοβάθμιας υγείας και αρκετές χιλιάδες, σε επίπεδο δευτεροβάθμιας.


Η κατάσταση που θα δημιουργηθεί αν τα συγκεκριμένα ψυχιατρικά νοσοκομεία καταργηθούν, είναι χαώδης. Το δεκαετές πρόγραμμα «Ψυχαργώς» έχει όλα τα χαρακτηριστικά μιας πολιτικής δημιουργίας ερειπίων, αφού προτάσσει ως λύση (στις δύσκολες εποχές που ζούμε) τη νοσηλεία ψυχικά πασχόντων σε παθολογικές κλινικές και τη μεταφορά των ψυχιατρικών κλινικών σε γενικά νοσοκομεία. Ανοίγεται έτσι ο δρόμος σε μείωση δημόσιων κλινών για τη νοσηλεία ψυχιατρικών ασθενών και άνθηση του ιδιωτικού τομέα, με την εμπορευματοποίηση των υπηρεσιών των στεγαστικών δομών (ξενώνων, οικοτροφείων) μέσω της πρόβλεψης να δέχονται πλέον ασθενείς χωρίς προηγούμενη νοσηλεία, όπως ίσχυε. Ένα τέτοιο μέτρο χωρίς αυστηρούς κανονισμούς, δόμηση και οργάνωση με αυτάρκεια «κοινοτικών» υπηρεσιών, άπτεται στις δραστηριότητες πολλών ΜΚΟ, με χρηματοδότηση ΕΣΠΑ και με στροφή στην ιδιωτικοποίηση της περίθαλψης ασθενών αδράζοντας τις πενιχρές συντάξεις τους ή τα χρήματα των συγγενών τους. Γίνεται λοιπόν αντιληπτό πως ο πακτωλός κοινοτικών κονδυλίων για την «ψυχιατρική μεταρρύθμιση» και η αγωνία για την απορρόφησή τους, αποτελούν τη μετάβαση σε σχέδια και πρακτικές από πολιτικούς και επιχειρηματίες με μοναδικό στόχο την κατάλυση της ψυχικής υγείας και την κατασκευή νέων χώρων κοινωνικού αποκλεισμού.

Ερωτώνται οι κ. κ. Υπουργοί:
Πώς προτίθεται να αντιμετωπίσει ο αρμόδιος υπουργός το αναπόφευκτο γεγονός ότι πολλοί «αποασυλοποιηθέντες» ασθενείς θα έχουν διακόψει τη θεραπεία τους και θα βρίσκονται σε πλήρη απορρύθμιση;
Πώς γίνεται να εξισώνεται ένα Κέντρο Ψυχικής Υγείας κι ένα Κέντρο Ημέρας, αφού ένας Τομέας Ψυχικής Υγείας μπορεί να έχει ή το ένα ή το άλλο, γνωρίζοντας πως το δεύτερο προσφέρει ένα ελλιπές μόνο μέρος, από το συνολικό πλέγμα δραστηριοτήτων ενός ΚΨΥ;
Πώς θα αντιμετωπίσουν οι αρμόδιοι υπουργοί το κύμα διαθεσιμοτήτων που θα πλήξει τους εργαζόμενους στα «υπό κατάργηση» ψυχιατρικά νοσοκομεία;
Ποια μέτρα θα λάβουν οι αρμόδιοι υπουργοί για τους ψυχικά ασθενείς που είναι ανασφάλιστοι και δεν θα γίνονται δεκτοί στους ξενώνες και τα οικοτροφεία;


Αθήνα, 15/11/2013
Ο Ερωτών Βουλευτής
Γεώργιος Γερμενής
Βουλευτής Β’ Αθηνών
ΛΑΪΚΟΥ ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ - ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ